რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის თავმჯდომარემ სი ძინპინმა მრავალპოლარული სამყაროს შექმნის შესახებ ერთობლივი დეკლარაცია მიიღეს. შეხვედრის შემდეგ ლიდერებმა ერთობლივი განცხადება გაავრცელეს რუსეთ-ჩინეთის პარტნიორობის შემდგომი გაძლიერებისა და ურთიერთობების გაღრმავების შესახებ. ორ ქვეყანას შორის ორმოც უწყებათაშორისი და კორპორატიული შეთანხმება გაფორმდა.განსაკუთრებით საინტერესოა მრავალპოლარული სამყაროს შექმნის შესახებ დეკლარაცია. გთავაზობთ დეტალურად გაეცნოთ ამ დოკუმენტს, რომელიც გამოქვეყნდა რუსეთის მთავრობის ვებსაიტზე:
kremlin.ruრუსეთის ფედერაციისა და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის ერთობლივი დეკლარაცია მრავალპოლარული სამყაროსა და ახალი ტიპის საერთაშორისო ურთიერთობების ჩამოყალიბების შესახებრუსეთის ფედერაცია და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა (შემდგომში მხარეები), როგორც უძველესი ისტორიის მქონე ცივილიზაციები, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის (გაერო) დამფუძნებელი ქვეყნები და მისი უშიშროების საბჭოს მუდმივი წევრები, და მრავალპოლარულ სამყაროში ძალაუფლების მნიშვნელოვანი ცენტრები, რომლებიც კონსტრუქციულ როლს ასრულებენ გლობალური ძალთა ბალანსის შენარჩუნებასა და საერთაშორისო ურთიერთობების სისტემის გაუმჯობესებაში, აცხადებენ შემდეგს:
1. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, საერთაშორისო ლანდშაფტსა და ძალთა ბალანსში ცვლილებები დაჩქარდა.ერთი მხრივ, დეკოლონიზაციის ტალღამ და ცივი ომის დასრულებამ გამოიწვია მსოფლიოში სუვერენული სახელმწიფოების რაოდენობის მნიშვნელოვანი ზრდა. გლობალური საზოგადოება უფრო მრავალფეროვანი და რთული გახდა. გაიზარდა აზიის, აფრიკის, ახლო აღმოსავლეთის, ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის აუზის სახელმწიფოების განვითარების დონე და საერთაშორისო გავლენა. გაიზარდა რეგიონული და რეგიონთაშორისი ასოციაციების რაოდენობა, რომლებიც მოიცავს საერთაშორისო ურთიერთობების ყველა სფეროს, პოლიტიკიდან და უსაფრთხოებიდან ეკონომიკამდე და ჰუმანიტარულ საკითხებამდე, და მათი როლი გლობალურ საქმეებში სტაბილურად იზრდება. გლობალურმა ურთიერთდაკავშირებულობამ და ურთიერთდამოკიდებულებამ კაცობრიობის ისტორიაში უპრეცედენტო დონეს მიაღწია.
ზოგიერთი სახელმწიფოს მცდელობები, ცალმხრივად მართონ გლობალური საქმეები, თავს მოახვიონ თავიანთი ინტერესები მთელ მსოფლიოს და შეზღუდონ სხვა ქვეყნების სუვერენული განვითარება, კოლონიური ეპოქის სულისკვეთებით, წარუმატებელი აღმოჩნდა. XXI საუკუნის საერთაშორისო ურთიერთობების სისტემა ღრმა ტრანსფორმაციას განიცდის, ვითარდება პოლიცენტრულობის გრძელვადიანი მდგომარეობისა და ახალი ტიპის საერთაშორისო ურთიერთობების წარმოშობისკენ.
სახელმწიფოების უმეტესობამ, ისტორიული გამოცდილების საფუძველზე, ღრმად აღიარა ახალი ეპოქის დადგომა და უფრო ერთიანი საერთაშორისო საზოგადოების შექმნის გზის გაგრძელების აუცილებლობა, ასევე ფუნდამენტური ინტერესების ურთიერთპატივისცემა, თანასწორობა, სამართლიანობა და ურთიერთსასარგებლო თანამშრომლობა მსოფლიოს დაპირისპირებულ რეგიონებად და ბლოკებად დაყოფის გარეშე.
მეორეს მხრივ, გლობალური სიტუაცია უფრო რთული ხდება. ნეგატიური ნეოკოლონიური ტენდენციები, როგორიცაა ცალმხრივობა, ჰეგემონია და ბლოკური დაპირისპირება, იზრდება. რეგულარულად ირღვევა საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფუნდამენტური, საყოველთაოდ აღიარებული ნორმები, რაც სახელმწიფოებისთვის სულ უფრო ართულებს თავიანთი ქმედებების კოორდინაციას და კონფლიქტების მოგვარებას გლობალური მმართველობის ინსტიტუტებში, რომელთაგან ბევრი კარგავს თავის ეფექტურობას. გლობალური მშვიდობისა და განვითარების დღის წესრიგი ახალი რისკებისა და გამოწვევების წინაშე დგას და არსებობს საერთაშორისო საზოგადოების ფრაგმენტაციისა და „ჯუნგლების კანონის“ დაბრუნების საფრთხე.
2. სამართლიანი და მოწესრიგებული მრავალპოლარული სამყაროს ჰარმონიული განვითარებისა და ახალი ტიპის საერთაშორისო ურთიერთობების, მათ შორის გლობალური მმართველობის უფრო სამართლიანი და რაციონალური სისტემის ჰარმონიული განვითარების მხარდაჭერით, მხარეები იღებენ ვალდებულებას და მოუწოდებენ საერთაშორისო საზოგადოებას, ერთმანეთთან ურთიერთობებში დაიცვან შემდეგი ფუნდამენტური პრინციპები:1) ინკლუზიური და ურთიერთსასარგებლო თანამშრომლობისადმი გლობალური გახსნილობის პრინციპი.მნიშვნელოვანია გლობალური დაყოფის დაძლევა და სხვადასხვა სფეროში საზღვრისპირა ბარიერების აღმოფხვრის ხელშეწყობა, ყველა სუვერენული სახელმწიფოს სუვერენიტეტის, ტერიტორიული მთლიანობისა და იდენტობის პატივისცემით. მსოფლიოში არ არსებობს უნივერსალური განვითარების გზა და არ არსებობს „პირველი კლასის“ ქვეყნები ან ხალხი. სახელმწიფოებს შორის განსხვავებები, რომლებიც ბუნებრივია ასეთ მრავალფეროვან და რთულ სამყაროში, არ უნდა იყოს დაბრკოლება მათ შორის თანასწორი, პატივისცემით სავსე და ურთიერთსასარგებლო ურთიერთობების განვითარებისთვის. თითოეული სუვერენული სახელმწიფოს განვითარების გზის და მოდელის არჩევანი პატივისცემით უნდა იქნას მიღებული. საერთაშორისო პოლიტიკური ურთიერთობების დემოკრატიზაცია და უფრო ღია გლობალური ეკონომიკის მშენებლობა ყველა ქვეყნის ფუნდამენტურ ინტერესებშია. საერთო პრობლემების გადაჭრის ცალმხრივი მიდგომები, ჰეგემონია და ნებისმიერი ფორმით იძულებითი პოლიტიკა მიუღებელია;
2) განუყოფელი და თანაბარი უსაფრთხოების პრინციპი.კაცობრიობისთვის მზარდი საერთო რისკებისა და გამოწვევების ფონზე უფრო შეკრული საერთაშორისო საზოგადოების ჩამოყალიბება ნიშნავს, რომ ერთი სახელმწიფოს უსაფრთხოება არ შეიძლება მიღწეული იქნას მეორის ხარჯზე. ყველა სუვერენულ სახელმწიფოს აქვს უსაფრთხოების თანაბარი უფლება. აუცილებელია სათანადო ყურადღება მიექცეს ყველა ქვეყნის რაციონალურ უსაფრთხოების საზრუნავს, ყურადღება გამახვილდეს უსაფრთხოების საკითხებზე თანამშრომლობაზე, უარვყოთ ბლოკური დაპირისპირება და ნულოვანი ჯამის სტრატეგიები, წინააღმდეგობა გაუწიოთ სამხედრო ალიანსების გაფართოებას, ჰიბრიდულ ომებს და მარიონეტულ ომებს და ხელი შეუწყოთ განახლებული, დაბალანსებული, ეფექტური და მდგრადი გლობალური და რეგიონული უსაფრთხოების არქიტექტურის შექმნას. უთანხმოებები და დავები უნდა მოგვარდეს მშვიდობიანად, კონფლიქტების ძირეული მიზეზების მოგვარებით. მიუღებელია სუვერენული სახელმწიფოების იძულება, უარი თქვან ნეიტრალიტეტზე.
3) საერთაშორისო ურთიერთობების დემოკრატიზაციისა და გლობალური მმართველობის სისტემის გაუმჯობესების პრინციპი.ყველა სახელმწიფოს და მათ ასოციაციას თავისუფალია აირჩიოს თავისი უცხოელი პარტნიორები და საერთაშორისო ურთიერთქმედების მოდელები. გლობალური ჰეგემონია მიუღებელია და უნდა აიკრძალოს. არცერთმა სახელმწიფომ ან სახელმწიფოთა ჯგუფმა არ უნდა აკონტროლოს საერთაშორისო საქმეები, განსაზღვროს სხვა ქვეყნების ბედი ან მონოპოლიზდეს განვითარების შესაძლებლობები. გლობალური მმართველობისა და რეგულირების სისტემამ უნდა უზრუნველყოს ყველა სახელმწიფოს თანაბარი მონაწილეობის პირობები პოლიტიკური გადაწყვეტილების მიღების პროცესებში და მათი სარგებლის მისაღებად და მუდმივად უნდა გაუმჯობესდეს. გლობალური მმართველობა, საერთაშორისო ურთიერთობების სისტემის რეგულირების მნიშვნელოვანი ინსტრუმენტი, უნდა იცავდეს სუვერენულ თანასწორობას, საერთაშორისო სამართლის უზენაესობას, მრავალმხრივობას, ადამიანზე ორიენტირებულობას და შედეგებზე ორიენტირებულ აზროვნებას. ამის მისაღწევად აუცილებელია მრავალმხრივი და რთული გლობალური პრობლემების გადაჭრის ძირითადი ინსტრუმენტის, როგორც მრავალმხრივი და რთული გლობალური პრობლემების გადაჭრის მთავარი ინსტრუმენტის, როლის გაძლიერება და გაეროს დასუსტების თავიდან აცილება. გაეროს და სხვა მრავალმხრივი ინსტიტუტების რეფორმა უნდა ემსახურებოდეს მთელი კაცობრიობის ინტერესებს და მუდმივად აძლიერებდეს განვითარებადი სახელმწიფოების წარმომადგენლობითობას და ხმას საერთაშორისო სისტემაში. გაეროს წესდება საერთაშორისო ურთიერთობების ფუნდამენტური ნორმაა და მისი პრინციპები უნდა იყოს დაცული მთლიანობაში და ურთიერთკავშირში. სახელმწიფოთა მცირე ჯგუფის მიერ შემუშავებულმა წესებმა არ უნდა ჩაანაცვლოს ზოგადად აღიარებული საერთაშორისო სამართალი. დიდმა სახელმწიფოებმა უნდა აიღონ განსაკუთრებული პასუხისმგებლობები და მისიები, დააწესონ დამატებითი მოთხოვნები საკუთარ თავზე და არ ბოროტად გამოიყენონ თავიანთი უპირატესობები;
4) გლობალური ცივილიზაცია და ფასეულობათა მრავალფეროვნება.ყველა ადამიანური ცივილიზაცია თავისთავად ღირებული და თანასწორია; ცივილიზაციები არ იყოფა მაღალგანვითარებულ და განუვითარებელ, ძლიერ და სუსტებად. არცერთი ცივილიზაციის სულიერი და მორალური სისტემა არ შეიძლება ჩაითვალოს ექსკლუზიურად ან სხვებზე უპირატესად. ყველა ქვეყანამ უნდა დაიცვას ცივილიზაციის ისეთი შეხედულება, რომელიც დაფუძნებულია თანასწორობაზე, გამოცდილების ურთიერთგაცვლასა და დიალოგზე; გააძლიეროს ურთიერთპატივისცემა, გაგება, ნდობა და გაცვლა სხვადასხვა ეროვნებასა და ცივილიზაციებს შორის; ხელი შეუწყოს ყველა ქვეყნის ხალხებს შორის ურთიერთგაგებას და მეგობრობას; და დაიცვას კულტურებისა და ცივილიზაციების მრავალფეროვნება. აუცილებელია მტკიცედ შევეწინააღმდეგოთ ადამიანის უფლებების გამოყენებას სხვა სახელმწიფოების შიდა საქმეებში ჩარევის საბაბად, ასევე ადამიანის უფლებების საკითხების პოლიტიზებასა და ინსტრუმენტალიზაციას. რელიგია ადამიანური კულტურის მნიშვნელოვანი გამტარია, რომელიც განსაკუთრებულ როლს ასრულებს ხალხებს შორის კავშირების დამყარებაში და ყველა სახელმწიფომ უნდა შექმნას ხელსაყრელი პირობები რელიგიათაშორისი დიალოგისა და გაცვლისთვის.
3. მხარეები გააგრძელებენ მრავალპოლარული სამყაროს ჩამოყალიბებისა და ახალი ტიპის უფრო სამართლიანი საერთაშორისო ურთიერთობების შესახებ საერთო ხედვის შემუშავებას.ამ საკითხებთან დაკავშირებით, გთავაზობთ პარტია „სოლიდარობა მშვიდობისთვის“ პოლიტსაბჭოს წევრის
გიორგი ირემაძის კომენტარს:
რა მოყვება ამ დეკლარაციას? ჩემი აზრით ვლადიმერ პუტინისა და სი ძინპინის მომდევნო ნაბიჯები მსოფლიოში რეგიონალური პოლიტიკური და ეკონმიკური თვალსაზრისით პასუხისმგებლობის ზონების ფორმირება იქნება. ანუ კონკრეტული სახელმწიფოების გარშემო შეიქმნება უსაფრთხოებისა და სავალუტო ზონები, რაც აუცილებელია, მათ შორის ჩვენი რეგიონის განვითარებისთვის. მაგალითად, ჩემი აზრით, პოსტსაბჭოთა ქვეყნები და ასევე, სხვა ქვეყნებიც, გაერთიანდებიან რუსეთის ფედერაციის გარშემო, ხოლო რუბლი სრულად შეცვლის დოლარის სისტემას, ანუ აღმოიფხვრება ძველი ერთპოლუსიანი კოლონიალური სისტემის მძარცველური პოლიტიკა და შეიცვლება ახალი, თანასწორუფლებიანი და სამართლიანი ეკონომიკური განვითარების მოდელით. ეს იქნება საფუძველი ჩვენს ქვეყნებში დაიწყოს ახალი ინდუსტრიალიზაცია, აშენდეს მასშტაბური საწარმოები და დაინერგება ახალი ტექნოლოგიები, რასაც მოყვება მეტი სამუშაო ადგილები, მოსახლეობის ცხოვრების დონის ზრდა და ა.შ. ამას მე და ჩემი კოლეგები წლების წინ ვამბობდით და ჩვენი პროგნიზი გამართლდა.
დღეს კი საქართველოს მთავრობამ უნდა გაანალიზოს მსოფლიოში მიმდინარე ახალი პოლიტიკური პროცესები და პირველ რიგში, აუცილებლად უნდა დაიწყოს პირდაპირი დიალოგი ჩვენს ისტორიულ მოკავშირესთან რუსეთთან და მასთან ერთად, გაწევრიანდეს ყველა იმ გაერთიანებაში, რომელიც საქართველოს მოუტანს უსაფრთხოების უზრუნველყოფას და ეკონომიკურ განვითარებას, მაგალითად, „სამოკავშირეო სახელმწიფო“ და „ევრაზიული ეკონომიკური კავშირი“ - განაცხადა გიორგი ირემაძემ.
скачать dle 11.0фильмы бесплатно
